DE NIEUWE PLANT

Toen ik gebeld werd door Theo of ik dit project wilde begeleiden was mijn eerste reaktie dat dit me geen goed idee leek. Ik was druk met andere dingen en kende de PKN niet goed. Was het niet slimmer om iemand aan te trekken die de PKN goed kende. Maar Theo is een vasthoudende gozer en zo kwam het dat ik een aantal weken later met hem en een aantal heren die samen de stuurgroep van dit project uitmaakte, aan tafel zat in de keuken van Theo. Dat was 21 november.

Ik vroeg hen om iets over zichzelf te vertellen. Ook vroeg ik hen om iets te vertellen over hun beweegredenen om aan dit project deel te nemen. We gingen het kringetje rond. Ongeveer in het midden zat Jonathan Zondag. Zijn antwoord herinner ik mij nog goed. Ik herinner het mij, omdat het in belangrijke mate het moment was dat ik wist dat ik aan dit project moest deelnemen. Hij zei: “we hebben de afgelopen jaren in Utrecht verschillende kerken moeten sluiten. Ondertussen weet ik wel hoe dat moet. Maar wat ik zou willen leren is: hoe begin je nou een nieuwe kerk?”